Stichting Bunkerbehoud
Mail
Graafwerk 143

Net begonnen, het is een best weertje.

Dinsdag 3 oktober 2000 is met het ontgraven van de artilleriewaarnemingspost (type 143) gestart. Gepland werd dat de werkzaamheden op z'n minst een aantal dagen zouden duren, omdat naast een trap ook een flauwe glooiing moest worden aangelegd.
Rond 08.00 uur arriveerde het Waterschap Zeeuwse Eilanden bij de 143 met een midi-graver om met het ontgraven te starten. Eerst werden de afrasteringpalen rond de bunker verwijderd zodat de graafmachine vrij baan had. Vervolgens werd langzaam met het verplaatsen van het zand begonnen, waarna de contouren van de bunker (die tot nu toe onder het zand verscholen lagen) weer enigszins zichtbaar werden. De afgeronde vormen van de bunker vielen gelijk op en beloofden veel goeds.


De machine doet het werk, de rest kijkt toe ..

Rond 09.00 uur kwam de stalen balk boven de toegang tevoorschijn, waarna opeens het zand wat instortte en de ingangspartij zichtbaar werd. Er werd nog even gewacht met het betreden om de bunker eerst wat te laten doortochten. Rond kwart voor 10 betraden de eerste vrijwilligers de bunker nadat deze zo'n 40 jaar afgesloten was geweest. Door de aanwezigheid van grote hoeveelheden zand in het portaal en de gassluis was dit alleen op handen en voeten mogelijk.


De ingang is vrij, let op de "St" rechts op de muur.
Op de linker toegangsmuur is nog vaag het bunkernummer zichtbaar; Vliss-West 022-252, alsmede een aantal letters die ooit het woord 'Eingang' hebben gevormd.



Wat direct opvalt is dat de meeste pantser- en gasdeuren niet geplaatst zijn. Slechts één gasdeur in de doorgang van het personeelsvertrek naar de rekenruimte en de nooduitgangdeur zijn aanwezig.


Sponning toegangsdeur.

De conditie van de muren en het plafond valt niet tegen en slechts in de personeelsruimte stond een laagje van 3cm water. Verder is het ontbreken van montageresten van bunkertelefoons opmerkelijk. Wel is in het personeelsverblijf een kleine kabeleindverdeler gemonteerd geweest. Vermoedelijk heeft men slechts veldtelefoons gebruikt. Dat de bunker radioverbindingen heeft gehad is opmerkelijk. In de ingangspartij zijn in de antennenissen de beugels voor de aansluitkastjes en de steunen voor de antennes nog zichtbaar.


Bereitschaftsraum met een mooi randje bovenaan.


De antennenis met aardstrip.


De antennedoorvoer.


De koepelbodem.

De koepel zelf was nog niet te betreden omdat het luik in de vloer nog dichtzat, zodat er nog geen inschatting van haar conditie was te maken. Wel werd alvast het luik van de vloer losgemaakt, zodat deze later verwijderd zou kunnen worden.


Het luik met nog veel zand erop.

Gedurende de tweede graafdag werd het koepelluik geopend en een paar kuub zand verwijderd. Het statief voor de periscoop bleek nog in aanvaardbare conditie te zijn. Tevens begonnen vrijwilligers van de stichting direct met het leegscheppen van de bunker. Op donderdag werd het water uit de bunker gepompt, waarna de bunker al snel begon op te drogen.

Het waterschap was inmiddels verder gegaan met het verdiepen van het terrein en verspreidde het vrijgekomen zand in de directe omgeving. Eenmaal beneden aangekomen bleek er nog een originele betonnen loopgraaf voor de bunker te liggen met in het midden een trap naar boven. Naast deze trap vonden we twee opgemetselde nissen voor een handvoorraad munitie of een aantal oranje flesjes met gas-ontsmettingszalf.
Tijdens deze graafwerkzaamheden werden verder nog enkele originele gebruiksvoorwerpen gevonden, zoals een bord, enkele flessen en een stuk van een bunkerlampje.


De trap rechts leidde vroeger naar een voorliggende tobroek.


Mooie ingangspartij.


Het periscoopstatief wacht op herstel.


Het merkje op het gevonden bordje.


De koepelbodem is gedemonteerd en staat te wachten op de renovatie.
Links in de hoek staan de platte luchtkokers uit de koepel.